Sunday, 15 November 2015

Allah sayang kita


As salam
The turning point.
While I was scrolled my facebook profile . I mean, really stalked myself. Lewls.
To be honest, I don’t know what I am doing. And I learned something from that. Like, all my status , picture , attitude , character from time to time, omg . It just so differ.
I mean I am 18 right now and the time I read my status when I was 14. It such an embarrass moment of mine. I can’t believe that I’d such thing. It was crazy.
All the crap that I posted. Allah, the time flies so fast. I can’t believe that I am 18 right now. I changed. A lot.
I remember when I was 14. All I did was, stalked Justin Bieber profile, videos, concert, blog and all of that thing. I mean, what I have done? It just wasted my time.
Post all the pictures, Try to show people what my life look alike, how happy I am, all that crazy status, likers, followers or so whatever. That was the time when I don’t feel Allah is with me. I mean, yes I did my solah, I pray but I don’t get anything from that. I can see how miserable my life was. I can read it by my status, I can recalled all those moment.
And I cried.
Why? It’s because I can see that, Allah is really take a good care of me.
The time when I feel useless in my life, the time when people put me down, the time when no one believe in me, the time when everything seems so suck , the time when I have problems, the time when I far away from Allah.
Allah listens to my prayer. Even though I am not focus while doing that.
Allah still wants me to be good. Even though I hurt people feelings.
Allah still guides me. Allah still gives me life , for me to tawbah. Back to Allah.
The time when I was so clung to people. Allah shows me that, people is nothing, I should put all my trust on HIM . Not people.
The time when I fall in love with the wrong person, Allah takes that person far away from me. So that, I could return to HIM.
Rasa bersyukur yang tak terhingga. Terima kasih Allah untuk semuanya. Walaupun hamba kau yang hina ni lupa kepada kau suatu masa dulu, tidak mempedulikan kau, tapi kau masih beri aku petunjuk.
Aku langgar semua perintah kau, aku biadap dengan orang sekeliling aku. Tapi kau, masih sayangkan aku, kau bagi aku petunjuk, kau sayang aku.
Terima kasih Allah.
Aku syukur sangat. Aku tak tahu mcam mana nak describe this feelings.
Mungkin jugak berkat doa Ibu ayah aku.
Mungkin jugak berkat doa guru guru aku
Mungkin jugak berkat doa nenek,atok aku.
Kawan aku,pakcik aku,makcik aku.,

Thank you Allah.
Sekarang hidup aku lebih bermakna. Aku rasa hidup aku dipandu oleh Allah.
Aku rasa sangat lain.
Aku sayang Allah sangat sangat.
Dulu aku ingat kegembiraan tu apabila kita dapat semua yang kita nak kat dunia ni.
Dulu aku ingat kegembiraan itu ialah bila kita dapat cinta orang yang kita sayang.
DULU,
Aku ingat dunia segalanya.
Segalanya.
Tapi, tu dulu.
Sekarang Allah dah bagi aku kesedaran. Allah tunjuk kat aku. Allah buka mata hati aku.
Sekarang, kalau orang Tanya aku apa itu kebahagiaan /kegembiraan.
Jawapan aku. Bila kau dapat Allah, sumpah, kau lah orang yang paling bahagia dalam hidup ni. Bahagia dunia dan akhirat. Percaya cakap aku. Yakin lah.
The moment bila kau bangun tahajjud, bila semua tidur.
Kau luah semua kat Allah. Tanpa segan silu kau cerita je semua, kau merintih, kau nangis betul betul cerita from A to Z.
Kau akan rasa. Allah tu dengar. Kau macam rasa lain, sangat lain.
Kau rasa disayangi.
Kau rasa macam that’s life.
Serious talk.
Bila kau dapat Allah, kau akan nangis bila kau baca wahyu Allah.
Iaitu Al quran.
Kau rasa macam dunia ni nothing. Kau rasa macam makhluk ni semua nothing
You’ll not cling to people,
Tapi,
Akan ada satu masa bila kau tertipu dengan dunia ni.
Kau akan lalai,
Masa tu lah. Kau akan Nampak kasih sayang Allah kat kau.

Allah Tarik kau balik.

Allah rindu kau. Nak dengar rintihan kau. Allah nak  bagitau kau. Kau lalai.
Allah nak kau masuk syurga,
Masa tu kau rasa , Allah.. Thanks sebab still take care pasal aku.
Once aku pernah dengar satu cerita ni.
Lupa kat mana.
Mcam ni, ini analogi.
seorang ibu ni, dia menyusukan bayinya di pangkuan. Sanggup ke kalau ibu tu campak bayi tu kat bawah? Time tengah menyusu? Sanggup ke seorang ibu buat macam tu. I guess takkan ada mana mana ibu yang sanggup campak anak dia kat bawah time menyusu. Kan? I mean, ibu mana yang tak sayang anak?
Macam tulah Allah. Malah, ksih sayang Allah lebih hebat dari tu korang :’)
Korang tak sedarkan Allah yang bagi korang semua ni sampai korang boleh hidup sampai sekarang.
Pastu the worst, kita boleh agungkan manusia and makhluk. Kita terlalu cintakan manusia, walaupun kita sedar manusia tu pun milik Allah. Bila bila je kalau Allah nak balik, Allah amik dia balik. Kita ingat manusia tu kita punya. HAHA .
SEBAB TU
Kalau kita rasa jauh dari Allah. Kita rasa macam lain. Rasa macam nak balik cari Allah. Kita rasa macam something wrong somewhere,
Tulah, tu lah kasih sayang Allah korang.
Korang sedar tak? Allah yang bagi korang rasa tu.
Allah yang rindu korang, rindu sangat.
Tapi kita manusia yang hanya dicipta dari air mani ni tetap leka dan lalai.
Aku tulis benda ni khas untuk aku. Nanti one day aku lupa,aku futur, aku baca balik, Aku sedar. Siapa aku yang hina ni? Nak sangat bangga diri,

Dan coretan ini pun untuk siapa siapa yang rasa macam dah jauh dari Allah. Rasa nak taubat .
Korang kena ingat RASA TAUBAT AND RASA BERSALAH yang korang rasa tu ialah RASA SAYANG AND RINDU ALLAH KEPADA KITA. SO TAKNAK SAHUT KE? Allah tengah tunggu tu.
Dah, pergi taubat. Nangis balik kat Allah. In shaa Allah tenang.
Jom, cari Allah balik, taruk hanya Allah je kat hati kita sampai hembusan nafas terakhir . In shaa Allah
:’)

Thank you,
ELYN.

No comments:

Post a Comment